ODRZUCENIE DOKTRYNY

Wilson odrzuca „doktrynę przemysłowej kon­frontacji” oraz dowodzi, iż „jest bardzo prawdopodobne, że gdyby robotnicy zostali szerzej włączeni do procesu zarządzania fabrykami, i to przemysł stałby się wydajniejszy, a społeczeństwo bogatsze” .Punktem wyjścia reformistycznego wariantu „demokracji przemy­słowej” są oceny, według których formy reprezentacji, jakie zape­wniają związki zawodowe, nie zawsze są adekwatne do potrzeb ro­botników. Według tych ocen „demokracja przemysłowa” znajduje się na wstępnym etapie rozwoju — zarówno pod względem instytu­cjonalnym (konsultacje, udział w radach pracowniczych), jak i ideo- wo-teoretycznym — i będzie stanowić jeden z czynników „rewolucji społecznej, która dokona się w ciągu najbliższych 10 lat” . Po­trzeba dalszego rozwijania „demokracji przemysłowej” wypływa — jak to podkreślają przedstawiciele ruchu związkowego i Labour Par­ty — z przesłanek ekonomicznych, politycznych i społecznych. Wśród przesłanek ekonomicznych zwraca się uwagę na trudności w zarzą­dzaniu przemysłem bez udziału pracowników.

Cześć, tu Róża! Witam Cię na moim rozkwitającym blogu poświęconym technice. Podzielę się z Tobą wskazówkami, wiedzą i informacjami jakie posiadam w tym temacie! Mam nadzieję, że się nie zawiedziesz!